In dit stuk komen twee maaklogica’s samen.
Het modulaire frame vormt een raster van geëxtrudeerde aluminiumprofielen met industriële afwerking, opgebouwd via gestandaardiseerde verbindingen. De constructie herinterpreteert de basislogica van aluminiumsystemen zoals die gebruikt worden voor beursstanden.

Daar doorheen bewegen zich onregelmatige strengen, met de hand gebogen en gevormd door de contingenties van het handmatige maakproces, als koppige lianen die de strikte logica van het frame weigeren te volgen.

Ze weven zich er tactisch doorheen, steunen op bepaalde punten terwijl andere te ontwijken en onderbreken zo de zekerheid van het raster.

Na verloop van tijd raken beide vormen op elkaar aangewezen. De structuur biedt de lianen iets om tegenop te klimmen, terwijl de lianen op zichzelf de structuur hervormen.

Geen van beide kan worden weggenomen zonder de ander ongedaan te maken.

“Door een beroep te doen op de wijsheid van de beweging van lianen, doe ik niets anders dan een zeer oud spoor te volgen: in de vorm van een fabel; de lessen van de duizend listen van het leven.”

— Dénètem Touam Bona